سپرد و گور وى را به تربت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله چسباند . ( 1 ) منتقدان شيعه مىگويند : اگر اين خانه از تركهء پيامبر صلّى اللّه عليه و آله باشد ؛ زيرا هيچ روايتى از آن حضرت در مورد بخشيدن آن به عايشه وارد نشده است ، بايد به قواعد مربوط به ارث برگردد آن گونه كه عترت پاك در مورد تركهء پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نظر داده‌اند ، بنابراين ، دفن وى در آن خانه ، جايز نبود مگر پس از كسب اجازه از عترت پيامبر و اجازه دادن عايشه موضوعيت ندارد ؛ چون وى تنها از ساختمان ارث مىبرد نه از زمين بر حسب آنچه فقها در ميراث زوجه بيان كرده‌اند و چنانچه خانهء پيامبر مشمول برنامهء ملّى شدن بوده ، بر حسب آنچه ابو بكر از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله روايت كرده كه پيامبران چيزى از متاعهاى دنيا به ارث نمىگذارند بلكه كتاب و حكمت را به ارث مىدهند و آنچه را بر جاى مىگذارند ، صدقه‌اى براى عموم مسلمين است ، در اين صورت ، راضى ساختن عموم مسلمين براى دفن وى در آن خانه لازم بوده كه اين امر مؤكدا صورت نگرفته است . ( 2 ) به هر حال ، خلافت كوتاه مدت ابو بكر ، سپرى شد كه در آن حوادثى سهمگين وجود داشت و از مهمترين آنها به گفتهء محققان ، برخورد با عترت پاك همچون افرادى عادى بود ، آنان را از قالب تقديس و تعظيم كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بر آنها نهاده بود ، دور گردانيده شدند و ستم و سختى فراوانى بر آنان روا داشته شد در حالى كه آنها خود را به مقام پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از ديگران شايسته‌تر و به جايگاهش اولى مىدانستند و منازعهء ابو بكر با آنها به گسترش اختلاف و پراكندگى فتنه و تفرقهء ميان مسلمين انجاميد و سبب گرديد كه حكومتهاى بعدى كه در پى حكومت خلفا ظاهر شدند ، به ستم آنان پرداختند و نسبت به آنها بىرحمى و سنگدلى نمودند و شايد سخت‌ترين فاجعه‌اى كه تحمل نمودند ، « فاجعهء كربلا » بود كه در آن براى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله هيچ حقى در مورد عترت و فرزندانش مراعات نگرديد .